Ga naar inhoud

NASA's Pandora-missie begint atmosferen van exoplaneten te onderzoeken

Een klein ruimtevaartuig genaamd Pandora is begonnen met wetenschappelijk onderzoek in een baan om de aarde, en het eerste doelwit is niet één planeet, maar de rommelige relatie tussen verre werelden en de sterren waar ze omheen...

Een klein ruimtevaartuig genaamd Pandora is begonnen met wetenschappelijk onderzoek in een baan om de aarde, en het eerste doelwit is niet één planeet, maar de rommelige relatie tussen verre werelden en de sterren waar ze omheen draaien. Gelanceerd eerder dit jaar, verzamelt de NASA-missie nu gegevens over exoplaneten en hun gaststerren, een combinatie die astronomen vaak in verwarring brengt bij het lezen van atmosferische signalen. Het ruimtevaartuig, ongeveer zo groot als een wasmachine, is ontworpen om tegelijkertijd naar zowel de planeet als zijn ster te kijken, iets wat grotere observatoria zelden doen.

De stemmingswisselingen van een ster kunnen de geheimen van een planeet verbergen

Wanneer een planeet voor zijn ster langs beweegt, filtert sterlicht door de atmosfeer van de planeet en draagt het aanwijzingen met zich mee over welke gassen aanwezig zijn. Maar sterren zijn geen constante lichtbronnen. Ze hebben donkere vlekken, heldere gebieden en fakkels die de chemische vingerafdrukken die astronomen zoeken kunnen nabootsen of maskeren. Pandora's taak is om de variabiliteit van de ster nauwlettend in de gaten te houden terwijl het ook de transit van de planeet vastlegt, zodat wetenschappers de ruis van de ster kunnen aftrekken en de atmosfeer duidelijk kunnen zien.

De missie richt zich op ongeveer 20 bekende exoplaneten, waarvan de meeste door andere telescopen zijn ontdekt. Dit zijn geen aardachtige werelden; het zijn hete, opgeblazen gasreuzen die dicht bij hun ster draaien. Maar het bestuderen ervan helpt om de technieken te verfijnen die nodig zijn om later kleinere, rotsachtige planeten te onderzoeken. Pandora gebruikt twee instrumenten: een fotometer voor zichtbaar licht om de helderheid van de ster te volgen en een spectrometer voor nabij-infrarood om de atmosferische samenstelling te analyseren.

Waarom een kleine telescoop kan wat grote niet kunnen

Pandora is gebouwd om goedkoop en snel te zijn, in contrast met vlaggenschipmissies zoals de James Webb Space Telescope. Webb kan ongelooflijk gedetailleerde spectra vastleggen, maar de observatietijd is kostbaar en beperkt. Pandora kan wekenlang naar één sterrenstelsel staren en zo een langetermijnregistratie van sterren gedrag opbouwen die Webb vervolgens kan gebruiken om zijn eigen waarnemingen te corrigeren. Op deze manier fungeert Pandora als verkenner en opruimer, die de weg bereidt voor diepere studies.

De missie is een samenwerking tussen NASA en Lawrence Livermore National Laboratory, met het ruimtevaartuig gebouwd door Blue Canyon Technologies. Het werd gelanceerd in april 2025 vanaf Cape Canaveral, Florida, en na een paar maanden van controles begon het in augustus met routineoperaties. Het wetenschapsteam, geleid door de Universiteit van Arizona, heeft al zijn eerste lichtbeelden vrijgegeven, die laten zien dat het instrument naar verwachting werkt.

Voor astronomen staan de belangen hoog. De zoektocht naar leven buiten de aarde hangt af van het correct lezen van atmosferen, en een enkele verkeerd geïnterpreteerde sterrenvlek kan hen op een dwaalspoor brengen met een spookachtige biosignatuur. Pandora's gegevens zullen helpen om een bibliotheek van sterrenruis op te bouwen, waardoor toekomstige missies een helderder lens krijgen. Het ruimtevaartuig zal naar verwachting ten minste drie jaar operationeel blijven, maar als het standhoudt, zou het nog veel langer naar de hemel kunnen blijven kijken.

Uiteindelijk gaat het bij Pandora niet om het vinden van een nieuwe wereld. Het gaat erom dat we, wanneer we er een vinden, kunnen vertrouwen op wat we zien.

Bron: NASA

Dagelijkse Samenvatting

De 5 meest interessante verhalen, elke ochtend. Gratis.