Een nieuwe sensor geïnspireerd op de sidderaal laat robots de vorm en textuur van een object detecteren zonder ooit contact te maken. Ontwikkeld door onderzoekers in China, leest het apparaat kleine veranderingen in elektrische velden, net zoals de aal elektriciteit gebruikt om zijn prooi te voelen in troebel water.
Een zintuig dat werkt als een zesde tast
De sensor zendt een zwak elektrisch veld uit en meet vervolgens hoe dat veld wordt verstoord wanneer een object in de buurt komt. Zelfs als de robot millimeters verwijderd is, kan de sensor vertellen of het oppervlak ruw of glad is, hard of zacht, en kan het de omtrek in kaart brengen. Dit is geen camera of laserscanner. Het is een puur elektrisch zintuig, en het werkt in het donker, door rook, en zelfs onder water.
Het team achter het apparaat is gevestigd aan een universiteit in China, en ze publiceerden hun bevindingen in een wetenschappelijk tijdschrift. Ze bouwden een prototype en bevestigden het aan een robotarm. In tests kon de robot de rand van een munt volgen, de ribbels van een sleutel voelen, en onderscheid maken tussen een glazen fles en een plastic fles, allemaal zonder ze aan te raken.
Waarom dit belangrijk is voor robots en mensen
Voor lokale onderzoekers en ingenieurs is dit een stap richting het geven van een zintuig aan machines dat mensen niet hebben. Onze huid heeft contact nodig om te voelen, maar deze sensor geeft robots een soort voor-tast. Dat zou robots veiliger kunnen maken rond mensen, omdat ze een naderende persoon kunnen voelen en stoppen vóór een botsing. Het zou robots ook kunnen helpen bij het hanteren van fragiele items in fabrieken of assisteren bij zoek- en reddingsoperaties waar het zicht slecht is.
De sensor is goedkoop om te maken en gebruikt gangbare materialen, wat betekent dat het snel opgeschaald kan worden. De onderzoekers zeggen dat de volgende stap is om de sensor gevoeliger te maken en te testen op complexere taken, zoals het identificeren van verschillende stoffen of het detecteren van de polsslag van een persoon door kleding heen.
Dit werk maakt deel uit van een bredere push in China om robots te ontwikkelen die naast mensen kunnen werken in alledaagse omgevingen. Door een truc van de natuur te lenen, hebben deze ingenieurs een manier gevonden om machines een zintuig te geven dat zowel nieuw als vreemd bekend is. De sidderaal jaagt al miljoenen jaren op deze manier. Nu leren robots dezelfde beweging.
