Kunstlicht in de nacht verdooft niet alleen de sterren. In Californië herschrijft het stilletjes de eeuwenoude regels van de jacht. Een nieuwe studie toont aan dat lichtvervuiling verschuift waar en wanneer poema's hun prooi besluipen langs de randen van steden, met gevolgen die door het hele voedselweb golven.
Poema's jagen dichter bij de stad dan ooit tevoren
Onderzoekers van de University of California, Davis en de California Department of Fish and Wildlife volgden jarenlang 18 poema's, of bergleeuwen, die waren uitgerust met GPS-halsbanden in de Santa Cruz Mountains en de Santa Monica Mountains. Ze hielden ook 30 herten in dezelfde gebieden in de gaten. Het doel was om te zien hoe kunstlicht van huizen, wegen en bedrijven het gedrag van zowel roofdier als prooi veranderde.
De resultaten waren duidelijk. Poema's doodden vaker herten in gebieden met matige tot hoge lichtvervuiling. Deze doden vonden dichter bij bebouwd gebied plaats dan verwacht. In donkere zones vermeden poema's menselijke structuren. Maar waar licht de wildernis in stroomde, trokken de katten eropuit. De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Biological Conservation, toonde aan dat poema's onder verlichte omstandigheden vaker jaagden in de buurt van de stadsrand.
Herten zien beter, maar poema's zien ook beter
Omwonenden zouden kunnen aannemen dat herten, als prooi, wegvluchten van felle gebieden. De gegevens toonden het tegenovergestelde. Herten brachten juist meer tijd door in verlichte zones 's nachts. De reden lijkt te zijn dat herten hun zicht gebruiken om roofdieren te spotten. In het donker kan een poema hen in een hinderlaag lokken. Onder straatlantaarns kunnen herten dreiging zien aankomen en zich veiliger voelen. Maar poema's zijn hinderlaagjagers die ook dekking gebruiken. Het licht helpt hen in sommige gevallen effectiever te besluipen, en de comfortzone van de herten wordt een val.
De studie documenteerde 137 herten die tijdens de onderzoeksperiode door poema's werden gedood. Daarvan vond een onevenredig aantal plaats in gebieden met kunstlicht. Het patroon hield stand, zelfs na correctie voor andere factoren zoals terrein en vegetatie. De onderzoekers concludeerden dat lichtvervuiling de dynamiek tussen roofdier en prooi hervormt op manieren die op lange termijn gevolgen kunnen hebben voor beide soorten.
Waarom dit belangrijk is voor mensen die aan de stadsrand wonen
Voor gemeenschappen in de wildland-urban interface van Californië is dit niet alleen een academische vraag. Poema's die dichter bij huizen jagen, vergroten de kans op ontmoetingen met mensen, huisdieren en vee. De studie mat geen directe conflicten, maar de ruimtelijke verschuiving is opvallend. Hertenpopulaties kunnen ook worden beïnvloed als ze worden aangetrokken tot verlichte gebieden waar het predatierisico hoger is. De onderzoekers suggereren dat het beheersen van lichtvervuiling een instrument kan zijn om conflicten tussen mens en wild te verminderen zonder toevlucht te nemen tot dodelijke maatregelen.
De bevindingen voegen zich bij een groeiende hoeveelheid bewijs dat kunstlicht een vorm van habitatverandering is. Het verduistert niet alleen de nachtelijke hemel. Het verandert gedrag, beweging en overleving. In Californië, waar ontwikkeling tegen wildernis aan drukt, reikt de gloed van steden verder dan iemand had verwacht.
