Een promovenda in Duitsland helpt mee aan instrumenten voor de grootste telescoop ter wereld, terwijl ze de meest mysterieuze objecten in het universum bestudeert: supermassieve zwarte gaten. Sarah Pappert werkt bij het Max Planck Instituut voor Extraterrestrische Fysica in Garching, bij München. Haar onderzoek combineert twee grenzen: de fysica van zwarte gaten en de techniek van nieuwe telescopen die ze helder kunnen zien.
Een telescoop die de astronomie zal herschrijven
De Extremely Large Telescope, of ELT, wordt gebouwd in de Atacamawoestijn in Chili. Als hij klaar is, zal zijn hoofdspiegel 39 meter beslaan, waarmee het de grootste optische en infraroodtelescoop ooit wordt. Pappert maakt deel uit van het team dat instrumenten voor dit observatorium ontwikkelt. Deze instrumenten moeten ongelooflijk precies zijn om licht van objecten miljarden lichtjaren ver weg op te vangen. De ELT zal naar verwachting later dit decennium beginnen met waarnemingen en zal wetenschappers in staat stellen om zwarte gaten, exoplaneten en het vroege universum te bestuderen op manieren die nu nog niet mogelijk zijn.
Waarom zwarte gaten voor iedereen belangrijk zijn
Supermassieve zwarte gaten bevinden zich in de centra van de meeste grote sterrenstelsels, inclusief onze eigen Melkweg. Ze bevatten miljoenen of miljarden keren de massa van de zon. Papperts werk richt zich op het begrijpen hoe deze reuzen ontstaan, groeien en hun gaststelsels beïnvloeden. De gegevens van de ELT zullen helpen bij het beantwoorden van fundamentele vragen over de structuur en evolutie van het universum. Voor lokale gemeenschappen in Duitsland vertegenwoordigt dit onderzoek een punt van nationale trots en een herinnering dat grensverleggende wetenschap in hun eigen achtertuin plaatsvindt. De Max Planck Instituten behoren tot de toonaangevende onderzoeksorganisaties ter wereld, en projecten zoals de ELT houden Duitsland in het centrum van de mondiale astronomie.
De volgende generatie wetenschappers aanmoedigen
Naast haar laboratoriumwerk is Pappert actief in wetenschapscommunicatie. Ze spreekt op scholen en voor publieke groepen over zwarte gaten en telescopen. Ze zet zich vooral in om meisjes en jonge vrouwen aan te moedigen een carrière in bètawetenschappen na te streven. In een vakgebied waar vrouwen nog steeds ondervertegenwoordigd zijn, doet haar zichtbaarheid als jonge vrouwelijke onderzoeker ertoe. Ze laat zien dat astrofysica niet alleen voor een select groepje is. Haar begeleiders zijn onder andere Nobelprijswinnaar Reinhard Genzel en Frank Eisenhauer, beiden leiders in het onderzoek naar zwarte gaten. Hun mentorschap helpt haar de grenzen van wat bekend is te verleggen.
De ELT zal niet alleen dieper in de ruimte kijken. Het zal ook nieuwe generaties wetenschappers inspireren. Papperts dubbele rol als onderzoeker en communicator verbindt het technische werk van het bouwen van een telescoop met het menselijke verhaal van nieuwsgierigheid en ontdekking.
