Tonijn herstelt zich in verschillende regio's, maar dat herstel is kwetsbaar en nog lang niet compleet. Wetenschappers en visserijmanagers zeggen dat de vooruitgang kan stagneren zonder blijvende handhaving en sterkere internationale samenwerking.
Een zeldzame overwinning voor oceaanbehoud
Na decennia van overbevissing die verschillende tonijnsoorten op de rand van uitsterven bracht, tonen recente gegevens aan dat populaties van albacore, blauwvintonijn en skipjacktonijn toenemen in de Atlantische en Stille Oceaan. De verbetering volgt op strengere vangstlimieten, betere monitoring en inspanningen om illegale visserij te verminderen. Op de Seychellen, waar tonijnvisserij een belangrijke industrie is, melden lokale vissers dat ze de afgelopen seizoenen grotere scholen albacoretonijn hebben gezien. Het herstel biedt zeldzaam goed nieuws in de wereldwijde oceaanbescherming.
De vangst die steeds ontsnapt
Ondanks de winst is het werk nog niet klaar. Sommige tonijnbestanden blijven overbevist, en klimaatverandering verschuift waar tonijn zwemt, waardoor ze moeilijker te volgen en te beheren zijn. Opwarmend water duwt tonijn naar nieuwe gebieden, soms buiten het rechtsgebied van de regionale visserijbeheerorganisaties die vangstquota vaststellen. Dit creëert gaten in de regelgeving. Illegale, ongemelde en ongereguleerde visserij blijft herstelinspanningen ondermijnen in delen van de Indische Oceaan en de Zuid-Chinese Zee. Zonder bijgewerkte overeenkomsten die rekening houden met veranderende oceaanomstandigheden, kan de vooruitgang worden teruggedraaid.
Waarom lokale gemeenschappen nauwlettend toekijken
Voor eilandstaten zoals de Seychellen is tonijn niet zomaar een vis. Het is een hoeksteen van de economie, een bron van eiwitten en een culturele basis. Lokale vissersgemeenschappen zijn afhankelijk van gezonde tonijnpopulaties voor hun levensonderhoud. Wanneer tonijn verdwijnt, verdwijnen ook banen en voedselzekerheid. Het recente herstel heeft voorzichtig optimisme gebracht in havens en markten, maar mensen hier weten hoe snel dingen kunnen veranderen. Ze hebben eerder meegemaakt dat bloeiperiodes omsloegen in neergang.
Een kwetsbaar herstel dat waakzaamheid vereist
Het herstel van tonijn laat zien dat beschermingsmaatregelen kunnen werken wanneer ze worden gehandhaafd. Maar het herstel is geen finishlijn. Het is een signaal dat aanhoudende inspanning, niet zelfgenoegzaamheid, is wat vis in de zee en voedsel op tafel houdt.
