Onderzoekers van de Washington University School of Medicine in St. Louis hebben ontdekt dat mRNA-kankervaccins een verborgen back-upimmuuncel kunnen inschakelen wanneer de gebruikelijke frontliniecel ontbreekt. Dit doorbreekt een lang gekoesterde aanname over hoe deze vaccins werken en zou kunnen leiden tot krachtigere behandelingen.
Een back-upimmuuncel springt in wanneer de gebruikelijke ontbreekt
Jarenlang geloofden wetenschappers dat een specifiek type dendritische cel, cDC1 genaamd, essentieel was voor mRNA-kankervaccins om een sterke T-celaanval tegen tumoren op gang te brengen. De nieuwe studie, gepubliceerd in Nature, testte dat idee bij muizen. Toen de onderzoekers cDC1-cellen verwijderden, werkten de vaccins nog steeds. Een andere nauw verwante dendritische cel nam de taak over en lanceerde een krachtige tumor-bestrijdende reactie.
Hoe de vaccins het immuunsysteem trainen
mRNA-kankervaccins werken door genetische instructies af te leveren die immuuncellen vertellen om kleine eiwitfragmenten te produceren. Deze fragmenten trainen T-cellen om kankercellen te herkennen en te vernietigen, terwijl gezond weefsel ongemoeid wordt gelaten. Dendritische cellen staan centraal in dit proces. Ze produceren de eiwitfragmenten uit het mRNA en presenteren ze aan T-cellen. De ontdekking dat een back-updendritische cel deze taak kan uitvoeren wanneer cDC1 afwezig is, geeft vaccinontwikkelaars nieuwe mogelijkheden.
Waarom dit belangrijk is voor toekomstige behandelingen
De studie werd geleid door senior auteur Kenneth M. Murphy, MD, PhD, hoogleraar pathologie en immunologie aan WashU Medicine en onderzoeker bij Siteman Cancer Center. Murphy zei dat de bevindingen vaccinontwikkelaars extra mechanistische inzichten bieden om te overwegen terwijl ze werken aan het optimaliseren van deze vaccins tegen tumor-eiwitten. Experimentele mRNA-kankervaccins worden al getest tegen melanoom, kleincellige longkanker, blaaskanker en andere kankersoorten. Inzicht in welke immuuncellen betrokken zijn en hoe ze de reactie coördineren, kan onderzoekers helpen effectievere vaccins te ontwerpen en behandelingen aan te passen voor betere patiëntresultaten.
