In het Johnson Space Center van NASA in de Verenigde Staten denkt een man genaamd Ike Theriot elke dag aan één probleem: hoe leer je iemand lopen, tillen en bouwen op een wereld met een zesde van de zwaartekracht van de aarde? Zijn antwoord is een mix van harnassen, contragewichten en slimme techniek die astronauten het gevoel geeft dat ze al op de maan zijn voordat ze de aarde verlaten.
De aantrekkingskracht van de maan simuleren
Theriot werkt met een team dat nep-maanoppervlakken en gereedschappen bouwt in enorme magazijnen. Astronauten dragen pakken die verbonden zijn met bovenloopkranen en katrollen. Deze systemen trekken omhoog aan hun lichaam, zodat ze iets ervaren dat dicht bij maanzwaartekracht ligt. Het resultaat is een vreemde, stuiterende loop die niets lijkt op een normale wandeling op aarde.
De training vindt plaats in het Johnson Space Center in Houston, Texas. Astronauten oefenen met het verzamelen van gesteentemonsters, het opzetten van apparatuur en het verplaatsen van zware objecten. Elke taak is moeilijker als je voeten nauwelijks op de grond blijven. Theriot's taak is ervoor te zorgen dat de harnassen en contragewichten soepel werken, zodat astronauten zich kunnen concentreren op de wetenschap, niet op het vechten met hun eigen uitrusting.
Waarom lokale mensen het belangrijk vinden
Voor de mensen in Houston is dit werk persoonlijk. Het Johnson Space Center is al tientallen jaren het hart van de Amerikaanse bemande ruimtevaart. Wanneer astronauten trainen voor een maanmissie, doen ze dat in hun achtertuin. Theriot's werk maakt deel uit van een grotere inspanning om mensen terug te brengen naar het maanoppervlak, een doel dat enthousiasme en aandacht heeft getrokken van de lokale gemeenschap.
Theriot zelf is geen astronaut. Hij is een ingenieur, een probleemoplosser achter de schermen. Maar zijn werk bepaalt direct wat astronauten kunnen doen zodra ze op de maan stappen. Zonder zijn harnassen en simulatoren zouden de eerste stappen van de volgende maanverkenners veel minder voorbereid zijn.
De training gaat niet alleen over lopen. Het gaat over leren hoe je gereedschap gebruikt, hoe je in balans blijft en hoe je vallen voorkomt in een pak dat op aarde honderden kilo's weegt maar op de maan bijna gewichtloos aanvoelt. Theriot en zijn team testen elke riem, elke katrol en elk gewricht om ervoor te zorgen dat niets faalt wanneer het er het meest toe doet.
Een nieuw soort veldwerk
NASA's Artemis-programma heeft als doel astronauten naar de maan te sturen, waaronder de eerste vrouw en de eerste persoon van kleur. Die astronauten zullen daar echt werk moeten doen, niet alleen een vlag planten. Ze zullen monsters verzamelen, apparatuur repareren en mogelijk structuren bouwen. Dat vereist training die zo dicht mogelijk bij de echte situatie komt.
Theriot's simulatoren zijn een belangrijk onderdeel van die voorbereiding. Ze laten astronauten oefenen in een veilige omgeving, waar fouten tijd kosten, geen levens. De lessen die in deze magazijnen worden geleerd, worden helemaal naar het maanoppervlak meegenomen.
Voor Theriot gaat het werk over het maken van het onmogelijke routine. Hij helpt sciencefiction om te zetten in een checklist. En wanneer de volgende astronauten eindelijk hun voetafdrukken in het maanstof achterlaten, zal een deel van dat succes toebehoren aan de ingenieurs die hen leerden bewegen.
