Wetenschappers in China hebben ontdekt dat krachtige onderwaterstromen die diepzeekabels kunnen breken of bedelven veel vaker voorkomen dan iemand besefte. De bevinding zet lang gekoesterde aannames over de stabiliteit van de oceaanbodem en de veiligheid van het wereldwijde internet op zijn kop.
Een verborgen dreiging onder de golven
Onderzoekers van de Chinese Academie van Wetenschappen analyseerden gegevens van instrumenten op de zeebodem in de Zuid-Chinese Zee. Ze ontdekten dat superstromen, snel bewegende waterstromen vlak bij de oceaanbodem, met verrassende regelmaat voorkomen. Deze stromen kunnen sediment verplaatsen, kabels blootleggen of ze volledig breken. Het team meldde dat dergelijke gebeurtenissen geen zeldzame uitzonderingen zijn, maar regelmatig voorkomen in bepaalde regio's.
Waarom dit belangrijk is voor het wereldwijde internet
Meer dan 95 procent van het wereldwijde dataverkeer reist via onderzeese kabels. Deze kabels vormen de fysieke ruggengraat van het internet, verbinden continenten en vervoeren alles van financiële transacties tot videogesprekken. Als een kabel beschadigd raakt door een superstroom, kan dat de communicatie voor miljoenen mensen verstoren. Het repareren van een diepzeekabel is duur en traag, en vereist vaak gespecialiseerde schepen en weken werk.
De studie richtte zich op de Zuid-Chinese Zee, een regio vol met onderzeese kabels. Lokale autoriteiten en telecombedrijven in China maken zich al lang zorgen over kabelbreuken. De nieuwe gegevens suggereren dat het risico hoger is dan eerder gemodelleerd. Wetenschappers gebruikten akoestische instrumenten en stroommeters op de zeebodem om de snelheid en frequentie van deze stromingen in de loop van de tijd te volgen.
Een wake-upcall voor kabelplanners
Het onderzoek geeft aan dat kabelroutes mogelijk opnieuw moeten worden geëvalueerd. Gebieden die ooit als veilig werden beschouwd, kunnen actiever zijn dan aangenomen. De bevindingen suggereren ook dat klimaatverandering de oceaanstromingspatronen kan veranderen, waardoor superstromen mogelijk nog vaker voorkomen. De studie legde echter geen direct verband tussen de toegenomen frequentie en klimaatverandering.
Voor nu is de boodschap duidelijk. De oceaanbodem is geen stille, stabiele plek. Het is dynamisch en soms gewelddadig. Ingenieurs die nieuwe kabels leggen, hebben betere gegevens nodig om de gevaarlijkste zones te vermijden. Het wereldwijde netwerk dat onder de zee loopt, is kwetsbaarder dan de wereld wist.
