85 jaar lang beweerde een oude studie dat Australiës grootste zwevende buidelrat 100 meter door de lucht kon vliegen. Nieuw onderzoek toont aan dat de werkelijke afstand veel korter is: gemiddeld slechts 19 meter.
Eerste meting van vluchten van reuzenvliegende buidelrat
Onderzoekers in New South Wales voerden de eerste studie uit die daadwerkelijk de vliegcapaciteit van reuzenvliegende buidelratten mat. Ze volgden de dieren terwijl ze van boomtoppen afsprongen en naar nabijgelegen stammen gleden. De gemiddelde vliegafstand bleek 19 meter, een dramatische daling ten opzichte van de 100 meter die decennialang werd aangehaald.
De studie vond plaats in de bossen van New South Wales, waar reuzenvliegende buidelratten van nature voorkomen. Deze buideldieren zijn de grootste zwevende soort in Australië, maar tot nu toe had niemand systematisch gemeten hoe ver ze daadwerkelijk door de lucht reizen.
Een magisch vliegend tapijt of een pijlstaartrog-UFO
Lokale onderzoekers beschreven de glijders in levendige termen. Een waarnemer zei dat het dier verandert van een ineengedoken pluizenbol boven in een boom, naar beneden kijkend, tot het plotseling zijn ledematen uitspreidt en als een magisch vliegend tapijt overvliegt. Een ander vergeleek het met een raar pijlstaartrog-UFO-ding in de lucht.
De 100-meter claim kwam van een studie die 85 jaar geleden werd gepubliceerd. Dat oudere cijfer werd generaties lang herhaald in natuurgidsen en beschermingsmateriaal. Het nieuwe onderzoek suggereert dat de eerdere schatting nooit gebaseerd was op directe meting van daadwerkelijke glijvluchten.
Waarom dit belangrijk is voor bescherming
Voor mensen in New South Wales heeft de bevinding praktische implicaties. Reuzenvliegende buidelratten worden al als kwetsbaar beschouwd en hun leefgebied staat onder druk door houtkap en ontbossing. Het kennen van hun echte glijbereik helpt natuurbeschermers te begrijpen hoe ver bomen uit elkaar moeten staan zodat de dieren veilig door het bos kunnen bewegen. Als glijders gemiddeld maar 19 meter kunnen overbruggen, dan kunnen bosopeningen breder dan dat hun beweging volledig blokkeren.
De studie ging niet in op waarom het oorspronkelijke 100-meter cijfer zo ver naast zat. Het leverde simpelweg de eerste echte gegevens over hoe deze dieren zich daadwerkelijk verplaatsen. De onderzoekers volgden individuele vluchten en registreerden de afstanden, waarmee een einde kwam aan decennia van vertrouwen op een onbevestigd getal.
Voorlopig blijft de reuzenvliegende buidelrat een wezen dat verandert van een pluizige bal in een vliegende vorm die nergens anders op lijkt in de Australische bush. Maar zijn vluchten zijn korter dan iemand had aangenomen.
