Een enkele expeditie naar een keten van onderzeese bergen in de Indische Oceaan heeft 149 soorten opgeleverd die nooit eerder door de wetenschap zijn gedocumenteerd. De ontdekking, aangekondigd door onderzoekers van het Australische Museums Victoria, verdubbelt de bekende biodiversiteit van deze afgelegen onderzeese bergen en suggereert dat de diepzee veel meer verrassingen herbergt dan eerder werd gedacht.
Een verborgen dierentuin onder de golven
Het team bracht 45 dagen door aan boord van het onderzoeksschip Investigator en bracht onderzeese bergen ten zuidwesten van de Cocos (Keeling) Eilanden, een Australisch territorium, in kaart. Met behulp van een diepzeerobot en sleepnetten verzamelden ze specimens van dieptes tussen 200 en 5.000 meter. Onder de vondsten waren 149 nieuwe soorten, waaronder 60 geleedpotigen, 40 sponzen, 23 vissen, 16 neteldieren (koralen en anemonen) en 10 stekelhuidigen zoals zeesterren en zeekomkommers.
Een opvallend voorbeeld is een sponskrab van het geslacht Sphaerodromia, die een levende spons op zijn rug draagt als camouflage. Een ander is een felrode diepzeehengelvis met een gloeiend lokaas. De onderzoekers vonden ook een zee-egel met lange, naaldachtige stekels en een vleesetende spons die kleine kreeftachtigen vangt in zijn netachtige lichaam.
Waarom deze onderzeese pieken ertoe doen
Onderzeese bergen zijn bergen die oprijzen uit de oceaanbodem maar het oppervlak niet bereiken. Ze creëren voedselrijke stromingen die een dichte verscheidenheid aan leven aantrekken, waardoor ze biodiversiteitshotspots zijn. De onderzochte onderzeese bergen maken deel uit van een beschermd zeereservaat, maar het gebied is ook doelwit van diepzeevisserij en mogelijke mijnbouwactiviteiten. Lokale wetenschappers en natuurbeschermingsgroepen in Australië pleiten al lang voor een beter begrip van deze habitats voordat industriële activiteiten worden uitgebreid.
De expeditie maakte deel uit van een bredere inspanning om het leven in Australië's afgelegen Indische Oceaan territoria in kaart te brengen en te catalogiseren. De onderzoekers gebruikten zowel fysieke verzameling als hoge-resolutie video om de wezens in hun natuurlijke omgeving te documenteren. Veel van de nieuwe soorten zijn waarschijnlijk endemisch, wat betekent dat ze nergens anders op aarde voorkomen.
Het enorme aantal nieuwe soorten dat in een relatief klein gebied is gevonden, benadrukt hoe weinig er bekend is over de diepe oceaan. Terwijl de onderzoekers hun monsters blijven analyseren, verwachten ze dat het totale aantal zal stijgen. Deze ontdekking breidt niet alleen de levensboom uit, maar biedt ook een basislijn voor toekomstige natuurbeschermingsbeslissingen in een regio die onder toenemende menselijke druk staat.
