Een team onderzoekers in China heeft een draagbare pleister ontwikkeld die dopaminewaarden in menselijk zweet kan meten, wat een nieuw venster opent op hersengezondheid zonder naalden of draden. Het apparaat, ontwikkeld bij het Shenzhen Institute of Advanced Technology, zou artsen een realtime blik kunnen geven op chemische veranderingen die verband houden met depressie en de ziekte van Parkinson.
Een zweetmeter die de chemische signalen van de hersenen leest
De pleister plakt op de huid en verzamelt zweet via kleine kanaaltjes. Binnenin detecteert een speciaal ontworpen sensor dopamine, een neurotransmitter die helpt bij het reguleren van beweging, emotie en plezier. Wanneer dopaminewaarden stijgen of dalen, stuurt de sensor een signaal naar een aangesloten apparaat. Het team testte de pleister op vrijwilligers en ontdekte dat deze dopamine nauwkeurig kon meten, zelfs tijdens inspanning, wanneer de zweetproductie hoog is en andere stoffen mogelijk storen.
Waarom dit belangrijk is voor mensen met depressie en Parkinson
Dopamine staat centraal bij beide aandoeningen. Bij de ziekte van Parkinson sterven dopamineproducerende cellen af, wat leidt tot trillingen en stijfheid. Bij depressie kan de dopamine signalering verstoord raken, wat stemming en motivatie beïnvloedt. Momenteel vertrouwen artsen op patiëntrapportages en gedragsobservaties om deze aandoeningen te beoordelen. Een draagbare pleister die continu dopamine volgt, zou een objectievere maatstaf kunnen bieden, waardoor clinici behandelingen sneller kunnen aanpassen. De onderzoekers zeggen dat de pleister ooit gebruikt zou kunnen worden om te monitoren hoe patiënten reageren op medicatie of om vroege waarschuwingssignalen van een stemmingswisseling te detecteren.
Wat gebeurt er nu
De pleister is nog een prototype. Het team is van plan de gevoeligheid te verbeteren en hem comfortabel genoeg te maken voor langdurig dragen. Ze moeten ook aantonen dat de metingen uit zweet overeenkomen met wat er in de hersenen gebeurt. Als die hobbels worden genomen, zou het apparaat een praktisch hulpmiddel kunnen worden voor klinieken en thuis. Voor nu is het een stap in de richting van het omtoveren van een chemische boodschapper tot een dagelijkse vitale functie.
