Geredde plompe lori's in Bangladesh overleven zelden terugkeer naar de natuur

Het uitzetten van geredde plompe lori's in het bos klinkt als een happy end. Maar een nieuwe studie uit Bangladesh laat zien dat voor de meeste van deze kleine primaten de vrijheid van korte duur is. Onderzoekers in Bangladesh volgden negen Bengaalse plompe lori's nadat ze in beslag waren genomen uit de illegale dierenhandel en waren vrijgelaten in beschermde bossen. Acht van hen stierven binnen enkele weken. Slechts één overleefde langer dan een maand. Een radiohalsband onthult wat er gebeurt na vrijlating. Wetenschappers van de Universiteit van Dhaka en de Bangladesh Forest Department voorzagen elke lori van een radiohalsband voor vrijlating. Ze volgden de dieren in twee beschermde gebieden: Satchari National Park en Rema Kalenga Wildlife Sanctuary. De lori's waren in gevangenschap gehouden door handelaren of eigenaren voordat ze werden gered. Na vrijlating kregen de dieren te maken met bedreigingen die ze nooit hadden leren hanteren. Sommigen werden gedood door roofdieren. Anderen konden niet genoeg voedsel vinden. Een paar leken te zijn gestorven aan stress of verwondingen door hun tijd in gevangenschap. Lokale gemeenschappen zien een stille crisis ontvouwen. Mensen die in de buurt van de parken wonen, wisten dat de lori's er waren. Sommigen hadden ze eerder in het wild gezien. Maar weinigen beseften hoe slecht het met de geredde dieren ging. De hoofdauteur van de studie, een wildlifebioloog aan de Universiteit van Dhaka, zei dat de resultaten slechter waren dan verwacht. Bangladesh is een van de weinige landen waar Bengaalse plompe lori's nog in het wild overleven. De soort staat te boek als bedreigd. Habitatverlies en de dierenhandel hebben hen dicht bij lokale uitsterving gebracht. Voor dorpelingen en natuurbeschermers die hielpen bij de reddingen, was het hoge sterftecijfer een pijnlijke verrassing. Wat de overlevingscijfers werkelijk betekenen. De studie volgde de lori's tot drie maanden. De meesten stierven in de eerste twee weken. Predatie was de belangrijkste doodsoorzaak. De lori's bewogen langzaam en sliepen vaak op blootgestelde takken, waardoor ze makkelijke prooien waren voor civetkatten, slangen en roofvogels. Lori's uit gevangenschap misten ook de vaardigheden om traditionele voedselbronnen te vinden. In het wild eten ze gom, nectar en insecten. Geredde dieren negeerden soms dit voedsel en verloren snel gewicht. Eén lori werd aangereden door een voertuig op een weg die door het heiligdom liep. De enige overlevende paste zich goed aan. Het vond voedsel, vermeed roofdieren en bewoog 's nachts door het bos. Maar onderzoekers waarschuwen dat één succes niet betekent dat de methode werkt. Een nadere blik op redding en vrijlating. Reddingsoperaties voor wilde dieren in Bangladesh zijn de afgelopen jaren gegroeid. In beslag genomen dieren worden vaak snel vrijgelaten om lange verblijven in overvolle opvangcentra te voorkomen. De studie suggereert dat zonder voorbereiding vrijlating meer kwaad dan goed kan doen. De onderzoekers bevelen een periode van training voor vrijlating aan. Lori's kunnen worden gehouden in grote buitenverblijven waar ze kunnen oefenen met klimmen, foerageren en het vermijden van bedreigingen voordat ze het echte bos tegemoet gaan. Ze stellen ook voor om dieren in groepen vrij te laten in plaats van alleen, omdat plompe lori's sociaal zijn en van elkaar kunnen leren. Voor nu biedt de studie een ontnuchterende maatstaf van hoe moeilijk het is om de schade van de dierenhandel ongedaan te maken. De lori's werden gered van het ene gevaar om een ander tegemoet te gaan. Hun lot is niet uniek voor Bangladesh. Soortgelijke problemen zijn gemeld in Indonesië en Vietnam, waar plompe lori's ook worden verhandeld en vrijgelaten met weinig opvolging. De radiohalsbanden stopten uiteindelijk met uitzenden. Het laatste signaal kwam van een lori die 37 dagen in leven was geweest. Toen werd het bos stil.