De lucht boven Metro Manila bevat nog steeds giftig lood, meer dan twee decennia nadat de wereld stopte met het toevoegen ervan aan benzine. Een nieuwe studie gepubliceerd in Atmospheric Environment laat zien dat loodvervuiling in de Filipijnse hoofdstad niet is verdwenen. Het is simpelweg van vorm veranderd.
Waar het lood nu vandaan komt
Onderzoekers van de Ateneo de Manila University, het Manila Observatory en een internationaal team analyseerden aerosolmonsters die in 2018 en 2019 waren verzameld. Met behulp van loodisotoop-vingerafdrukken herleidden ze de vervuiling naar drie belangrijke bronnen: moderne industriële activiteiten, voortdurende verbranding van fossiele brandstoffen en oude verontreiniging, oud lood dat achterblijft in de bodem en het stof van eerdere uitstoot.
Waarom dit belangrijk is voor mensen in Metro Manila
Voor inwoners van de uitgestrekte megastad is de bevinding een stille alarmbel. Lood is een neurotoxine dat de zich ontwikkelende hersenen van kinderen beschadigt en het cardiovasculaire systeem van volwassenen aantast. De studie toont aan dat zelfs na de wereldwijde uitfasering van gelode benzine, die begin jaren 2000 begon, het metaal de lucht niet heeft verlaten. In plaats daarvan heeft het nieuwe wegen naar de atmosfeer gevonden via fabrieken, elektriciteitscentrales en voertuigen die fossiele brandstoffen verbranden.
De wetenschap achter de ontdekking
Het team onderzocht fijnstof dat was verzameld op meetlocaties in heel Metro Manila. Door de verhoudingen van verschillende loodisotopen te meten, in wezen chemische vingerafdrukken, konden ze onderscheid maken tussen verse industriële uitstoot en ouder, opnieuw opgewerveld lood van tientallen jaren gelode benzine. De analyse bevestigde dat beide soorten nog steeds aanwezig zijn en zich vermengen in de lucht die miljoenen mensen dagelijks inademen.
Een hardnekkig probleem zonder snelle oplossing
In tegenstelling tot een enkele bron zoals gelode benzine, komt de huidige vervuiling uit vele diffuse bronnen: kolencentrales, cementfabrieken, smelterijen en zelfs de verbranding van afval en brandstof in voertuigen. Dit maakt regulering en opruiming veel complexer. De studie beoordeelde de gezondheidseffecten niet direct, maar benadrukt dat de luchtkwaliteitscrisis in Metro Manila niet alleen gaat over smog of fijnstof, het gaat ook om een zwaar metaal waarvan de wereld dacht dat het achterhaald was.
