Baby's die in hun eerste levensjaar meer van een veelvoorkomend neurotoxine inademen, hebben later vaker last van obesitas. Niet omdat de chemische stof direct vet toevoegt, maar omdat het hun vermogen om impulsen te beheersen kan beschadigen. Dat is de conclusie van een baanbrekend peer-reviewed onderzoek van onderzoekers van Mt Sinai in de Verenigde Staten.
Een neurotoxine dat gedrag herbedraadt
De vervuilende stof in kwestie is PM2.5, fijnstof dat klein genoeg is om in de bloedbaan terecht te komen en de hersenen binnen te dringen. Wetenschappers wisten al dat PM2.5 aan obesitas was gekoppeld. Wat ze tot nu toe niet wisten, was waarom. Het Mt Sinai-team ontdekte een nieuw pad: impulscontrole. Baby's die tijdens hun eerste jaar aan hogere niveaus PM2.5 werden blootgesteld, ontwikkelden later in hun kindertijd meer moeite met zelfregulatie. Dat verlies van controle, zeggen de onderzoekers, lijkt het mechanisme te zijn dat tot gewichtstoename leidt.
Wat het onderzoek daadwerkelijk vond
Het onderzoek volgde een groep kinderen van de babytijd tot de vroege kindertijd, waarbij hun blootstelling aan PM2.5 werd gemeten en later hun vermogen om bevrediging uit te stellen en impulsen te beheersen werd beoordeeld. Degenen met een hogere vroege blootstelling vertoonden consequent zwakkere impulscontrole. De studie beweerde niet dat vervuiling direct obesitas veroorzaakt. In plaats daarvan toonde het aan dat het effect op de hersenen eerst komt, en het effect op het gewicht volgt. De bevindingen werden gepubliceerd in een peer-reviewed tijdschrift en vertegenwoordigen wat de onderzoekers het eerste directe bewijs van dit gedragspad noemen.
Waarom dit belangrijk is in de Verenigde Staten
PM2.5 komt van uitlaatgassen van voertuigen, elektriciteitscentrales en industriële emissies. Het is een van de meest wijdverspreide luchtverontreinigende stoffen in de Verenigde Staten, waar miljoenen kinderen in gebieden wonen met niveaus boven wat de Wereldgezondheidsorganisatie als veilig beschouwt. Voor lokale gemeenschappen, vooral die nabij snelwegen of industriële zones, voegt de studie een nieuwe dimensie toe aan het obesitasdebat. Het suggereert dat het schoner maken van de lucht meer kan doen dan longen beschermen. Het zou ook het ontwikkelende brein kunnen beschermen en daardoor helpen het lichaamsgewicht te reguleren.
Een afsluitende opmerking over het onderzoek
De Mt Sinai-studie bewijst niet dat elk kind dat aan PM2.5 wordt blootgesteld impulsproblemen of obesitas zal ontwikkelen. Het identificeert een statistisch verband en een plausibel biologisch mechanisme. De onderzoekers pleiten voor verdere studies om het pad te bevestigen en te onderzoeken of het verminderen van blootstelling vroeg in het leven de effecten kan omkeren of voorkomen. Voor nu biedt het werk een duidelijke, op bewijs gebaseerde reden om beter op te letten wat baby's inademen.
