Een team wetenschappers in Canada stuitte op DNA van de wolharige mammoet tijdens het doorzoeken van gefossiliseerde uitwerpselen van een Arctische grondeekhoorn. De ontdekking kwam niet van een mammoetbot of slagtand, maar van een 30.000 jaar oude stapel knaagdierkeutels bewaard in de permafrost van Yukon.
Een prehistorische toiletpauze levert een wetenschappelijke primeur op
Onderzoekers van het Canadian Museum of Nature en de overheid van Yukon bestudeerden oude grondeekhoornholen nabij de Klondike-goudvelden. Ze verzamelden monsters van wat ze 'midden' noemen, het organische afval dat eekhoorns achterlaten na de winterslaap. In een van deze middens vonden ze fragmenten DNA van een wolharige mammoet, een dier dat al ongeveer 10.000 jaar is uitgestorven.
Hoe mammoet-DNA in een eekhoorn-wc terechtkwam
De wetenschappers denken dat het mammoet-DNA niet van de eekhoorn zelf kwam. In plaats daarvan geloven ze dat de grondeekhoorn plantmateriaal van het landschap verzamelde dat besmet was met mammoeturine of uitwerpselen. De eekhoorn sloeg dat materiaal vervolgens op in zijn hol, waar het tienduizenden jaren bevroren en ongestoord bleef. De permafrost fungeerde als een natuurlijke vriezer en bewaarde het genetische materiaal.
Lokale onderzoekers en functionarissen van Yukon waren geïntrigeerd omdat de vondst een nieuwe manier opent om ijstijdecosystemen te bestuderen. Normaal vertrouwen wetenschappers op botten of tanden om oud DNA te extraheren. Deze ontdekking laat zien dat zelfs dierlijk afval aanwijzingen kan bevatten over soorten die ooit in de regio rondzwierven. Yukon is al beroemd om zijn goed bewaarde ijstijdfossielen, maar dit is de eerste keer dat mammoet-DNA is teruggevonden in een eekhoornmidden.
Het team publiceerde hun bevindingen in het tijdschrift Quaternary Science Reviews. Ze merken op dat de techniek wetenschappers kan helpen in kaart te brengen waar wolharige mammoeten leefden en wat ze aten, zonder hun skeletten te hoeven vinden. Voor nu staat de ontdekking als een herinnering dat de kleinste, meest over het hoofd geziene monsters soms de grootste verrassingen bevatten.
