Een bultrug heeft het bekende migratierecord voor zijn soort verbrijzeld door minstens 15.100 kilometer te zwemmen tussen broedgebieden in Brazilië en Australië. De reis, bevestigd via foto-identificatie van de staart, is de langste ooit gedocumenteerd voor een individuele bultrug waar ook ter wereld.
Twee walvissen, twee oceanen, één verbluffende ontdekking
Wetenschappers van Griffith University en de Pacific Whale Foundation hebben de migratie gereconstrueerd door duizenden foto's van walvisstaarten, ook wel flukes genoemd, te vergelijken. Elke walvis heeft unieke kenmerken, zoals een vingerafdruk, waarmee onderzoekers individuen over decennia en oceanen heen kunnen volgen.
Eén walvis werd voor het eerst gefotografeerd in Hervey Bay, Queensland, Australië, in 2007. Hij werd opnieuw gezien in hetzelfde gebied in 2013. Daarna verscheen hij in 2019 bij São Paulo, Brazilië. De rechte lijn tussen die twee broedgebieden is ongeveer 14.200 kilometer, ongeveer even ver als vliegen van Sydney naar Londen. De walvis zwom vrijwel zeker verder, omdat alleen het begin- en eindpunt werden geregistreerd.
Een tweede walvis leverde het record op. Onderzoekers fotografeerden hem voor het eerst in 2003 bij Brazilië's Abrolhos Bank, de belangrijkste bultrugkwekerij van het land voor de kust van Bahia. Destijds zwom hij in een levendige groep van negen volwassen walvissen. Tweeëntwintig jaar later, in september 2025, werd dezelfde walvis alleen gespot in Hervey Bay, Australië. De afstand tussen die waarnemingen was 15.100 kilometer, de langst bekende verplaatsing ooit geregistreerd voor een bultrug.
Hoe wetenschappers de verbanden legden over 19.000 foto's
De studie was gebaseerd op 19.283 flukefoto's van hoge kwaliteit, verzameld tussen 1984 en 2025 in Oost-Australië en Latijns-Amerika. De beelden kwamen van zowel professionele onderzoekers als burgerwetenschappers die foto's uploadden naar het wereldwijde walvisvolgplatform Happywhale. Wetenschappers gebruikten geautomatiseerde beeldherkenningssoftware om de foto's te vergelijken en controleerden vervolgens handmatig elke mogelijke match om de bevindingen te bevestigen.
Lokale gemeenschappen in zowel Australië als Brazilië zien al lang bultruggen langs hun kusten trekken. De ontdekking dat walvissen uit deze twee regio's verbonden zijn via directe migratie hervormt wat wetenschappers dachten te weten over de bewegingen van bultruggen. Het onderstreept ook de waarde van langetermijnonderzoeksprogramma's en internationale samenwerking. Zoals een onderzoeker opmerkte, werden deze walvissen tientallen jaren apart gefotografeerd, door verschillende mensen, in tegenovergestelde delen van de wereld, gescheiden door twee verschillende oceanen, en toch konden wetenschappers hun reis verbinden.
Wat het record betekent voor de walviswetenschap
De bevinding bevestigt dat bultruggen hele oceaanbekkens kunnen oversteken tussen broedgebieden, een prestatie die eerder werd vermoed maar nooit bewezen met individuele identificatie. De exacte migratieroute blijft onbekend, maar het record laat zien dat deze dieren tot veel langere verplaatsingen in staat zijn dan wetenschappers eerder hadden gedocumenteerd. Elke foto droeg bij aan het begrijpen van de biologie van walvissen, en hielp in dit geval een van de meest opmerkelijke reizen in de natuur bloot te leggen.
