Twee bultrugwalvissen die voor de kust van Brazilië zijn gespot, werden oorspronkelijk bij Australië gezien, wat hun reis de langste levensmigratie ooit voor de soort maakt. Een van de walvissen reisde meer dan 13.000 kilometer over de Zuidelijke Oceaan voordat hij opnieuw werd gefotografeerd aan de andere kant van de Zuid-Atlantische Oceaan.
Een kolossale woon-werkreis over twee oceanen
Onderzoekers identificeerden de walvissen door foto's van hun staartpatronen te vergelijken, die net zo uniek zijn als menselijke vingerafdrukken. De eerste walvis werd in 2003 voor de kust van Australië gefotografeerd. Meer dan twee decennia later werd hetzelfde individu in 2024 bij Brazilië gespot. De tweede walvis werd in 2001 bij Australië gezien en opnieuw in 2023 bij Brazilië. Beide dieren waren mannetjes en beide hadden de oversteek gemaakt van de Pacifische kant van de Zuidelijke Oceaan naar de Atlantische kant.
Waarom lokale wetenschappers en vissers het opmerkten
De ontdekking werd gedaan door een team van onderzoekers uit Australië, Brazilië en de Verenigde Staten. Ze publiceerden hun bevindingen in een marien biologisch tijdschrift. De walvissen waren niet voorzien van trackingapparatuur. In plaats daarvan vertrouwden onderzoekers op burgerwetenschappers en walvisspotoperators die foto's van de dieren deelden. Lokale vissersgemeenschappen in Brazilië en Australië meldden al lang dat ze bultruggen in hun wateren zagen, maar niemand verwachtte dat dezelfde individuen aan beide kanten van het continent zouden verschijnen.
Bultrugwalvissen staan bekend om lange migraties, meestal tussen koude voedselgebieden en warme broedgebieden. Maar deze reis is veel langer dan de gebruikelijke route. De onderzoekers zeiden dat de walvissen waarschijnlijk rond de zuidpunt van Zuid-Amerika zwommen, langs Antarctica, om Brazilië te bereiken. Dat pad voegt duizenden kilometers toe aan de normale migratieafstand.
Deze recordoversteek laat zien dat bultrugwalvissen in staat zijn om verder te reizen dan wetenschappers eerder dachten. Het roept ook vragen op over hoe deze dieren door hele oceaanbekkens navigeren zonder verdwaald te raken. De onderzoekers merkten op dat klimaatverandering de voedselbronnen van de walvissen kan verschuiven, wat hen ertoe kan aanzetten nieuwe routes te verkennen. Maar ze bevestigden geen direct verband tussen de recordreis en opwarmend water.
De bevindingen geven mariene biologen een zeldzame blik op het volledige bewegingsbereik van een enkele walvis gedurende zijn leven. Voor mensen in kustplaatsen in Australië en Brazilië maakte het nieuws een vertrouwd gezicht iets buitengewoons. Dezelfde walvis die bij een strand in Queensland spetterde, kan jaren later zijn gezien door vissers voor de kust van Bahia.
