Het winnende team tilde geen beker op. Ze liepen het veld af met geiten. In een afgelegen uithoek van India verving een voetbaltoernooi in de staat Meghalaya de gebruikelijke zilveren prijzen door vee, en het publiek was er dol op.
Een prijs die een gezin voedt
Het toernooi vond plaats in Nongtluh, een dorp omgeven door bossen en heuvels in het district West Jaintia Hills. Twaalf teams uit naburige tribale dorpen schreven zich in. De kampioenen kregen twee geiten. De nummers twee kregen er één. Lokale organisatoren zeiden dat de dieren een praktische beloning waren voor gemeenschappen waar een geit een gezin dagenlang kan voeden.
De wedstrijden werden gespeeld op een modderig veld met bamboe doelpunten. Spelers droegen shirts, maar velen speelden op blote voeten. Toeschouwers zaten op de grond of stonden op heuvelhellingen. Er waren geen schijnwerpers, dus de wedstrijden eindigden voor zonsondergang. De finale trok honderden mensen uit omliggende dorpen.
Waarom geiten, geen goud
Het toernooi werd georganiseerd door de lokale jeugdclub. Ze wilden iets dat er toe deed voor de spelers en hun gezinnen. In dit deel van Meghalaya zijn veel mensen afhankelijk van kleinschalige landbouw. Een geit is niet zomaar een prijs. Het is een bron van vlees, inkomen of fokdieren. Organisatoren zeiden dat het idee uit de gemeenschap zelf kwam. Mensen waren moe van bekers die stof verzamelden. Ze wilden iets nuttigs.
Het toernooi had geen sponsors. Er verschenen geen bedrijfslogo's op spandoeken. Inschrijfgelden van de teams dekten de kosten van de geiten. De jeugdclub regelde de logistiek. Lokale oudsten fungeerden als scheidsrechters. Het hele evenement kostte heel weinig, maar betekende veel.
Een traditie die zich zou kunnen verspreiden
Voor de mensen van Nongtluh was dit geen stunt. Het was een terugkeer naar oudere manieren van denken over competitie en beloning. De geiten werden gekocht op een lokale markt. De winnaars namen ze dezelfde avond mee naar huis. Buren hielpen de dieren dragen. Kinderen volgden de spelers door het dorp.
Dit toernooi blijft misschien klein. Maar het laat zien dat op sommige plekken de beste prijs geen stuk metaal is. Het is iets dat gras kan eten, kan herkauwen en een gezin kan voeden.
