De rook die elke winter Noord-India verstikt, zou op een dag vliegtuigen in de lucht kunnen houden. Een nieuwe studie heeft uitgewezen dat oogstafval van Indiase boerderijen, dezelfde stoppels die boeren verbranden en die steden in een giftige waas hullen, genoeg energie bevat om een aanzienlijk deel van 's werelds duurzame vliegtuigbrandstof te produceren.
Een veld vol brandstof dat nog aangeboord moet worden
Onderzoekers berekenden dat India elk jaar ongeveer 250 miljoen ton oogstresten produceert. Veel daarvan wordt verbrand op de velden, vooral in de staten Punjab en Haryana, waar rijststro na de oogst als nutteloos wordt beschouwd. De verbranding stuurt wolken fijnstof de regio in en draagt bij aan een van de ergste luchtvervuiling ter wereld. Maar de studie suggereert dat dit afval in plaats daarvan kan worden omgezet in biobrandstof voor vliegtuigen. Het proces zou inhouden dat het plantmateriaal wordt omgezet in synthetische ruwe olie en vervolgens wordt geraffineerd tot vliegtuigbrandstof.
Waarom lokale boeren en wereldwijde luchtvaartmaatschappijen er beide baat bij hebben
Voor boeren in Noord-India is het verbranden van stoppels een goedkope en snelle manier om velden vrij te maken voor het volgende plantseizoen. Maar het gaat ten koste van de volksgezondheid en het milieu. Het nieuwe onderzoek, gepubliceerd door wetenschappers uit India en het buitenland, schat dat de beschikbare oogstresten ongeveer 30 tot 40 miljoen ton duurzame vliegtuigbrandstof per jaar kunnen opleveren. Dat is genoeg om een substantieel deel van de wereldwijde vraag naar vliegtuigbrandstof te dekken, die momenteel rond de 300 miljoen ton per jaar ligt. Luchtvaartmaatschappijen staan onder toenemende druk om hun CO2-uitstoot te verminderen, en duurzame vliegtuigbrandstof wordt gezien als een van de weinige haalbare opties voor langeafstandsvluchten. Maar de productie wordt beperkt door de hoge kosten van grondstoffen zoals gebruikte frituurolie of speciale energiegewassen. Oogstafval, dat overvloedig en vaak gratis is, zou die vergelijking kunnen veranderen.
De studie merkt ook op dat het gebruik van de stoppels voor brandstof de uitstoot van veldverbranding zou vermijden, die koolstofdioxide, methaan en andere verontreinigende stoffen vrijgeeft. Het netto klimaatvoordeel hangt af van hoe de brandstof wordt geproduceerd en gebruikt, maar de potentie is groot. Lokale gemeenschappen in India eisen al lang actie tegen het verbranden van stoppels, wat ademhalingsziekten veroorzaakt en het dagelijks leven van miljoenen mensen verstoort. Het afval omzetten in een waardevol product zou boeren een economische prikkel kunnen geven om te stoppen met verbranden.
Een oplossing die plattelands-India verbindt met de wereldwijde lucht
Het idee is nog niet commercieel. De technologie om oogstafval om te zetten in vliegtuigbrandstof bestaat wel, maar is duur en is in India nog niet op grote schaal toegepast. De studie roept op tot beleidsondersteuning en investeringen om een toeleveringsketen op te bouwen die de stoppels verzamelt, transporteert en verwerkt tot brandstof. Als dat gebeurt, zouden dezelfde velden die nu elk seizoen een gezondheidscrisis veroorzaken, een bron van schone energie voor de luchtvaartindustrie kunnen worden. De rook die elk november boven Delhi hangt, zou op een dag niet meer worden herinnerd als een ramp, maar als een signaal van iets dat wachtte om gebruikt te worden.
