Een sonde die bijna tien jaar geleden werd gelanceerd, nadert eindelijk Mercurius, de kleinste en minst verkende planeet van ons zonnestelsel. De BepiColombo-missie, een gezamenlijk project van de Europese ruimtevaartorganisatie en het Japanse ruimteagentschap JAXA, is op haar laatste rechte stuk na een tocht van 9 miljard kilometer die meerdere scheervluchten langs de aarde, Venus en Mercurius zelf omvatte. Missiecontrollers hebben de aanstaande omloopinvoeging een "schitterend moment" genoemd na jaren van geduld en precisievliegen.
Een decennium van omwegen en zwaartekrachtassistentie
BepiColombo vertrok in oktober 2018 vanaf de aarde, maar heeft geen directe route naar Mercurius genomen. De sonde heeft negen planetaire scheervluchten gebruikt om af te remmen en haar baan aan te passen, omdat Mercurius door haar nabijheid tot de zon berucht moeilijk te bereiken is. De sonde heeft tijdens die nauwe passages al opvallende beelden teruggestuurd van het met kraters bedekte oppervlak van de planeet, wat wetenschappers hun eerste nieuwe blik op Mercurius in decennia gaf.
De missie is vernoemd naar Giuseppe Colombo, de Italiaanse wiskundige die als eerste de rotationele resonantie van Mercurius met de zon verklaarde. BepiColombo is eigenlijk twee orbiters in één: de Mercury Planetary Orbiter en de Mercury Magnetospheric Orbiter, beide ontworpen om de planeet vanuit complementaire hoeken te bestuderen zodra ze in een baan om de planeet zijn gescheiden.
Wat er gebeurt bij aankomst
In december 2025 moet de sonde haar stuwraketten ontsteken om in een baan om Mercurius te komen, een manoeuvre die de lange kruisfase zal beëindigen en de primaire wetenschappelijke missie zal starten. Eenmaal in een baan om de planeet zullen de twee sondes het magnetisch veld van Mercurius, haar dunne exosfeer en de mysterieuze samenstelling van haar oppervlak bestuderen, dat rijk is aan vluchtige elementen die niet zouden mogen overleven zo dicht bij de zon.
Voor de wetenschappers en ingenieurs die meer dan twee decennia aan BepiColombo hebben gewerkt, is de aankomst de beloning voor jaren van wachten. De missie heeft al technische mankementen overleefd, waaronder een voortstuwingsprobleem dat controllers dwong om te improviseren met alternatieve stuwkrachtinstellingen. Ondanks die obstakels blijft de sonde op koers voor haar historische rendez-vous.
Waarom dit belangrijk is voor mensen op aarde
Mercurius is een wereld van extremen, met temperaturen overdag die hoog genoeg zijn om lood te smelten en 's nachts koud genoeg om stikstof te bevriezen. Begrijpen hoe zo'n planeet is ontstaan en geëvolueerd, kan aanwijzingen onthullen over het vroege zonnestelsel, inclusief hoe rotsachtige planeten zoals de aarde zijn gevormd. Voor Japan, dat belangrijke instrumenten en expertise aan de missie heeft bijgedragen, is de aankomst een punt van nationale trots in haar groeiende diepe-ruimteportfolio.
De omloopinvoeging zal een gespannen moment zijn, maar het missieteam heeft zich op elk scenario voorbereid. Als alles goed gaat, wordt BepiColombo pas de tweede sonde ooit die in een baan om Mercurius komt, na NASA's Messenger-sonde, die haar missie in 2015 beëindigde. De gegevens die ze verzamelt tijdens haar geplande tweejarige missie zouden leerboeken over planetaire wetenschap kunnen herschrijven.
Terwijl de sonde haar laatste nadering maakt, zal de wereld toekijken naar een reis die begon met een lancering in Frans-Guyana en zal eindigen met een delicate dans rond een verschroeide, met kraters bedekte wereld. Het decennium van wachten is bijna voorbij, en de beloning belooft buitengewoon te zijn.
