NASA's experimentele X-59 vloog voor het eerst sneller dan het geluid en produceerde niet de gebruikelijke sonic boom. In plaats daarvan maakte het vliegtuig alleen een zachte plof. Dat verschil zou de toekomst van commerciële supersonische vluchten boven land kunnen veranderen.
De test vond plaats boven de woestijn bij Edwards Air Force Base in Californië, Verenigde Staten. De X-59 bereikte Mach 1.0 en meer op zijn eerste supersonische vlucht. NASA-piloten meldden dat het vliegtuig soepel reageerde en dat het externe visionsysteem, een camerasysteem dat de voorruit van de cockpit vervangt, naar behoren werkte.
Een 30-voet neus ontworpen om het geluid te dempen
De X-59 is 99 voet lang, met een slanke, naaldachtige neus die bijna een derde van de lengte uitmaakt. Die vorm is essentieel voor de missie van het vliegtuig. Wanneer een vliegtuig de geluidsbarrière doorbreekt, smelten schokgolven normaal samen tot een luide dubbele knal. Het ontwerp van de X-59 spreidt die schokgolven uit elkaar zodat ze de grond bereiken als een veel stiller geluid, meer als een verre autodeur die dichtgaat. NASA noemt dit een 'sonische plof'.
Waarom lokale bewoners deel uitmaken van het experiment
NASA is van plan om de X-59 over verschillende gemeenschappen in de Verenigde Staten te laten vliegen en mensen op de grond te vragen wat ze horen. Het agentschap verzamelt gegevens over hoe de plof wordt waargenomen in echte wijken. Die feedback wordt gedeeld met toezichthouders, waaronder de Federal Aviation Administration. Huidige regels verbieden commerciële supersonische vluchten boven land vanwege het lawaai. Als de X-59 bewijst dat supersonisch vliegen stil genoeg kan zijn, kunnen die regels veranderen.
De X-59 maakt deel uit van NASA's Quesst-missie, die tot doel heeft toezichthouders het bewijs te leveren dat ze nodig hebben om geluidsnormen bij te werken. Het vliegtuig is gebouwd in samenwerking met Lockheed Martin. De eerste supersonische vlucht is een belangrijke mijlpaal, maar er zijn nog veel meer testvluchten gepland voordat de overvluchten boven gemeenschappen beginnen.
Voor mensen die in de buurt van luchthavens of onder vliegroutes wonen, is het duidelijk wat er op het spel staat. Een toekomst met sneller vliegverkeer hoeft niet te betekenen dat de lucht lawaaiiger wordt. De X-59 is geen prototype voor een commercieel vliegtuig. Het is een onderzoeksinstrument. Maar de gegevens die het verzamelt, kunnen vliegtuigfabrikanten groen licht geven om een nieuwe generatie supersonische passagiersvliegtuigen te ontwerpen die de grond eronder niet verstoren.
