Langs de kust van Zuid-Californië spoelen zeevogels aan die vet en vliegend zouden moeten zijn, maar in plaats daarvan uitgehongerd en stervend zijn. Onderzoekers bij opvangcentra in San Diego zeggen dat ze vogels in aantallen zien arriveren die erop wijzen dat er iets veel ergers aan kan komen.
Een opwarmende oceaan maakt de voorraadkast leeg
De vogels verhongeren omdat hun voedsel verdwijnt. Warm water van het zich ontwikkelende El Niño duwt ansjovis, sardines en andere kleine vissen dieper of verder uit de kust. Voor zeevogels die dagelijks moeten eten, kan die verschuiving fataal zijn. De vogels die op stranden belanden zijn meestal jonge exemplaren, de eersten die verzwakken wanneer prooi schaars wordt. Redders beschrijven ze als ernstig ondergewicht, uitgedroogd en bedekt met parasieten.
Opvangcentra bereiden zich voor op wat komen gaat
Wildlife revalidatiecentra in de regio zitten al bijna vol. Medewerkers van SeaWorld San Diego en de non-profitorganisatie Project Wildlife melden dat ze de afgelopen weken honderden vogels hebben opgenomen, veel meer dan normaal voor deze tijd van het jaar. Soorten die zijn getroffen zijn onder andere zeekoeten, Cassins alkstormvogeltjes en Brandts aalscholvers. Wetenschappers zeggen dat de huidige sterfte een voorbode kan zijn. El Niño-omstandigheden zullen naar verwachting de komende maanden versterken en niemand kan voorspellen hoeveel vogels uiteindelijk zullen sterven. Een onderzoeker zei het botweg: "We weten niet hoe erg dit gaat worden."
Waarom de lokale bevolking goed oplet
Voor mensen die langs de kust van Californië wonen, zijn zeevogels een zichtbaar teken van de gezondheid van de oceaan. Wanneer de vogels verhongeren, betekent dit dat het mariene voedselweb onder druk staat. Lokale vissers zijn ook afhankelijk van dezelfde kleine vissen die de vogels eten. Een instorting van de prooipopulaties kan zowel de natuur als de levensonderhoud schaden. De laatste grote El Niño, in 2015 en 2016, leidde tot massale sterfte van zeevogels langs de hele kust. Wetenschappers vrezen dat deze net zo ernstig of erger kan zijn.
Dit is geen verhaal over een enkele soort in de problemen. Het is een verhaal over een oceaan die sneller verandert dan haar bewoners zich kunnen aanpassen. De vogels die op het zand aanspoelen zijn boodschappers. Wat ze ons vertellen is dat de zee opwarmt, het voedsel zich verplaatst en de wezens aan de top van de voedselketen de tijd begint te dringen.
