Een krokodil die in bomen klimt. Dat is de realiteit in Ivoorkust, waar de slanksnuitkrokodil is gezien terwijl hij takken boven het water beklimt. Een wetenschapper die het reptiel al jaren bestudeert, zegt dat de soort nu formele bescherming nodig heeft voordat hij verdwijnt.
Een krokodil die in twee werelden leeft
Christine Kouman, een onderzoeker van de Universiteit van Félix Houphouët Boigny, heeft jarenlang de slanksnuitkrokodil in Ivoorkust gevolgd. Deze krokodillen zwemmen niet alleen en liggen niet alleen op rivieroevers te zonnen. Ze klimmen in overhangende takken, soms enkele meters boven het water. Kouman heeft dit gedrag gedocumenteerd in de zuidelijke bossen van het land, waar de reptielen bomen gebruiken om te zonnen en mogelijk om prooien in een hinderlaag te lokken.
De slanksnuitkrokodil staat al als ernstig bedreigd op de lijst van de Internationale Unie voor Natuurbehoud. Maar in Ivoorkust krijgt hij geen specifieke wettelijke bescherming. Kouman stelt dat de overheid de soort als beschermd moet aanwijzen onder de nationale wet, waardoor jacht en vernietiging van leefgebied illegaal worden.
Waarom lokale mensen geven om een klimmend reptiel
De krokodil leeft in rivieren en moerassen nabij dorpen in het zuiden van Ivoorkust. Lokale vissers komen de dieren regelmatig tegen. Sommige gemeenschappen hebben traditionele opvattingen over de krokodillen en zien ze als heilig of als bewakers van het water. Maar de reptielen worden ook bedreigd door verlies van leefgebied doordat bossen worden gekapt voor landbouw en door jacht op bushmeat.
Uit Koumans onderzoek blijkt dat de populatie slanksnuitkrokodillen in Ivoorkust sterk is afgenomen. Ze schat dat er nog minder dan 100 volwassen exemplaren in het wild in het land over zijn. Zonder wettelijke bescherming kan de soort volledig uit de regio verdwijnen.
Een oproep tot actie voordat het te laat is
De wetenschapper heeft een voorstel ingediend bij de Ivoriaanse overheid om de slanksnuitkrokodil als beschermde soort op de lijst te zetten. Ze heeft ook aanbevolen een beschermingsplan op te stellen waarbij lokale gemeenschappen worden betrokken. Als de overheid actie onderneemt, voegt Ivoorkust zich bij andere West-Afrikaanse landen die de soort al wettelijke bescherming hebben gegeven.
Kouman blijft de krokodillen bestuderen, hun bewegingen volgen en hun nesten monitoren. Ze zegt dat het boomklimmende gedrag de soort uniek maakt en de moeite waard om te redden. De krokodil is niet alleen een biologisch curiosum. Het is een onderdeel van het ecosysteem en het culturele landschap van zuidelijk Ivoorkust. Of de overheid overgaat tot bescherming, zal bepalen of de klimmende krokodil een levend onderdeel van de bossen van het land blijft of een herinnering wordt.
