Bijna een eeuw lang gold de Assyrische Koningslijst als de definitieve registratie van wie het rijk regeerde en wanneer. Nu hebben twee wetenschappers ontdekt dat de lijst drie vorsten volledig heeft weggelaten.
Een nieuwe studie in het Journal of Cuneiform Studies, getiteld 'Three New Kings of Assyria', stelt dat de officiële lijst noch volledig noch zo objectief is als historici ooit dachten. De onderzoekers, Alexander Johannes Edmonds en Eckart Frahm, reconstrueerden de identiteit van drie voorheen onbekende Assyrische koningen op basis van ander oud bewijsmateriaal. Hun werk suggereert dat de vroeg-Neo-Assyrische politieke geschiedenis veel turbulenter en complexer was dan de Koningslijst doet vermoeden.
Weggelaten heersers, rommelige politiek
De Assyrische Koningslijst werd eeuwen na de gebeurtenissen die ze vastlegt samengesteld. Ze presenteert een nette, lineaire opvolging van heersers. Maar Edmonds en Frahm ontdekten dat de lijst drie koningen oversloeg die daadwerkelijk regeerden tijdens de vroeg-Neo-Assyrische periode. Deze heersers waren geen kleine figuren. Ze komen voor in andere spijkerschriftteksten, waaronder economische documenten en koninklijke inscripties, die de samenstellers van de Koningslijst negeerden of niet tot hun beschikking hadden.
De onderzoekers noemen de drie koningen niet in de openbare samenvatting, maar stellen dat de weglatingen niet toevallig waren. De Koningslijst, zo betogen ze, werd gevormd door politieke agenda's. Latere heersers hebben deze koningen mogelijk verwijderd om hun eigen dynastieën te legitimeren of een schonere versie van het verleden te presenteren.
Wat dit betekent voor de geschiedenis van Irak
Het Assyrische Rijk was gecentreerd in wat nu Noord-Irak is. De hoofdsteden, waaronder Nineve en Ashur, worden al meer dan een eeuw opgegraven. Lokale historici en archeologen in Irak hebben lang op de Koningslijst vertrouwd als ruggengraat voor het begrijpen van het oude verleden van de regio. De ontdekking dat de lijst onvolledig is, verandert hoe wetenschappers de machtsstrijd en opvolgingscrises begrijpen die het rijk vormden.
Voor lokale gemeenschappen is dit niet alleen een academische kwestie. Het Assyrische erfgoed is een bron van nationale trots en identiteit in Irak. De ontdekking dat het historische verslag opzettelijk werd bewerkt, voegt een nieuwe laag toe aan hoe Irakezen en de rest van de wereld de erfenis van het rijk bekijken.
Een interessanter, rommeliger verleden
Edmonds en Frahm concluderen dat 'de vroeg-Neo-Assyrische politieke geschiedenis veel rommeliger, maar ook interessanter was dan tot nu toe werd erkend.' De drie nieuwe koningen vullen gaten in de tijdlijn en onthullen dat het rijk periodes van instabiliteit en betwiste heerschappij doormaakte die de officiële lijst verdoezelt.
De studie beweert geen volledige alternatieve geschiedenis te hebben gevonden. Het laat simpelweg zien dat de Koningslijst, lang behandeld als een betrouwbare bron, een politiek document is met eigen vooroordelen. Voor historici opent de ontdekking de deur om andere oude koningslijsten met nieuwe scepsis te heronderzoeken.
De drie koningen zijn misschien uit het officiële verslag gewist, maar ze zijn niet langer vergeten.
