De komeet van Halley tart de mensheid al eeuwenlang, maar nog nooit is een ruimtevaartuig erin geslaagd om bij hem te blijven. De laatste keer dat hij in 1986 dicht langs de zon scheerde, vloog een vloot sondes, bekend als de Halley Armada, er slechts een paar uur langs. Nu hebben onderzoekers van de Khalifa Universiteit in de Verenigde Arabische Emiraten een missie geschetst die dat eindelijk zou kunnen veranderen, door een ruimtevaartuig daadwerkelijk met de komeet te laten rendez-vousen en hem in de loop van de tijd bij te houden.
Het plan, beschreven in een nieuw artikel op de preprintserver arXiv, beschrijft een traject dat een ruimtevaartuig in een baan om of langs de komeet van Halley zou brengen. De auteurs, van de Khalifa Universiteit en samenwerkende instellingen, stellen voor om een combinatie van zwaartekrachtassistentie en geavanceerde voortstuwing te gebruiken om het pad van de komeet te evenaren. In tegenstelling tot de korte flybys van 1986 zou een rendez-vous wetenschappers in staat stellen om de komeet continu te bestuderen terwijl hij de zon nadert en zich vervolgens terugtrekt, waardoor het volledige drama van zijn activiteit wordt vastgelegd.
Waarom is dit belangrijk voor mensen in de VAE? Het land bouwt aan een serieus ruimteprogramma, met succesvolle missies naar Mars en de asteroïdengordel. Dit voorstel zou, als het wordt gefinancierd en gelanceerd, een grote sprong betekenen en de VAE aan de frontlinie van de kometenwetenschap plaatsen. Voor lokale onderzoekers en studenten biedt het een kans om direct bij te dragen aan het beantwoorden van fundamentele vragen over de oorsprong van het zonnestelsel, aangezien kometen bevroren overblijfselen zijn uit de vroege dagen ervan.
De flybys van 1986 gaven ons de eerste close-upbeelden van de kern van Halley en onthulden de donkere, pinda-vormige kern. Maar die ontmoetingen waren momentopnamen, geen verhalen. Een rendez-vousmissie zou instrumenten in staat stellen om te monitoren hoe het oppervlak van de komeet verandert wanneer zonnewarmte ijs in gas verandert, hoe de jets aan en uit gaan, en hoe de staart ontstaat en evolueert. Het nieuwe artikel richt zich op de technische haalbaarheid en laat zien dat met een lanceervenster in de jaren 2030 en een reeks planetaire zwaai-bys, een ruimtevaartuig Halley ruim vóór zijn volgende perihelium in 2061 zou kunnen inhalen.
Nog nooit heeft een ruimtevaartuig zo'n langdurige ontmoeting met een komeet van deze faam geprobeerd. De uitdaging is enorm: Halley beweegt in een retrograde baan, wat betekent dat hij tegengesteld aan de planeten reist, dus het inhalen vereist een enorme hoeveelheid energie. Het team van de Khalifa Universiteit stelt voor om een zonnezeil of ionenmotor te gebruiken om geleidelijk de snelheid over jaren te veranderen, een strategie die is getest op kleinere missies maar nooit op zo'n ver doelwit.
Het artikel is een ontwerpstudie, geen bevestigde missie. Maar het laat zien dat het idee geen sciencefiction meer is. Als de VAE of een internationale partner het oppakt, zou de beloning buitengewoon zijn: een plek op de eerste rij bij de beroemdste komeet in de geschiedenis, met jaren aan gegevens in plaats van uren. Voor nu ligt het plan op een preprintserver, wachtend op de volgende stap.
