Voor het eerst hebben wetenschappers direct bewijs dat een enorme plas warm oceaanwater richting Antarctica kruipt. De verschuiving, al lang voorspeld door klimaatmodellen maar nooit eerder gezien in echte data, bedreigt de drijvende ijsplaten van het continent. Die platen fungeren als pluggen die genoeg landijs tegenhouden om de zeespiegel wereldwijd met ruwweg 58 meter te laten stijgen.
Een verborgen plas hitte breidt zich uit over 20 jaar
Onderzoekers van de University of Cambridge en de University of California analyseerden tientallen jaren aan metingen van onderzoeksschepen en robotische oceaanboeien. Ze ontdekten dat een massa relatief warm water, circumpolair diepwater genaamd, zich heeft uitgebreid en de afgelopen twintig jaar dichter naar het Antarctische continentaal plat is bewogen. De studie, gepubliceerd in april 2026, combineert scheepsonderzoeken die ongeveer eens in de tien jaar werden uitgevoerd met continue metingen van een wereldwijd netwerk van autonome Argo-boeien. Met behulp van machine learning voegde het team de twee datasets samen om een maandelijkse registratie van de oceaanomstandigheden over 40 jaar te maken. Die registratie onthulde de gestage opmars van warmer water richting het continent.
Waarom lokale wetenschappers en de wereld zich zorgen moeten maken
De ijsplaten van Antarctica omzomen de kustlijn en helpen de enorme ijskap erachter te stabiliseren. Als warm water onder deze platen stroomt, smelt het ze van onderaf en verzwakt het hun structuur. Joshua Lanham, hoofdauteur bij Cambridge Earth Sciences, zei dat de bevinding zorgwekkend is omdat dit warme water het ijs direct kan ondermijnen. In het verleden beschermde een laag koud water de ijsplaten tegen diepere hitte. Maar de oceaanstroming lijkt te zijn veranderd. Lanham omschreef het als iemand die een warme kraan opendraait. De studie markeert de eerste keer dat onderzoekers direct hebben waargenomen dat diepe oceaanwarmte zich over de Zuidelijke Oceaan verplaatst.
De verandering is stil maar echt. Het bleef verborgen totdat wetenschappers genoeg data en de juiste tools hadden om het te zien.
