Zes vrouwelijke groene zeeschildpadden zwommen meer dan 1600 kilometer over de Indische Oceaan met alleen het magnetisch veld van de aarde als gids. Onderzoekers volgden ze ongeveer een maand terwijl ze westwaarts trokken, en de data laat zien dat de schildpadden vaste koersen hielden zonder visuele herkenningspunten.
Satellietzenders die vijf jaar kostten om te bouwen
Wetenschappers uit Australië bevestigden op maat gemaakte satellietzenders aan zes groene zeeschildpadden. De zenders deden er vijf jaar over om te ontwikkelen en konden de kompaskoers van de schildpad met een nauwkeurigheid van 10 graden meten en de locatie tot op 100 meter. De apparaten registreerden zowel waar de schildpadden heen gingen als in welke richting ze op elk moment keken. De schildpadden werden gevolgd terwijl ze over open oceaan migreerden, ver van elke kust of eiland dat als visuele aanwijzing kon dienen.
Een puur observationele test van een oud idee
Eerdere experimenten suggereerden dat zeeschildpadden geomagnetisme gebruiken om te navigeren, maar die studies vonden plaats in gecontroleerde omgevingen. Deze studie, gepubliceerd in Science Advances, was puur observationeel. De onderzoekers grepen niet in bij de schildpadden. Ze keken simpelweg waar de dieren heen gingen en vergeleken hun koersen met het lokale magnetische veld. De schildpadden hielden consistente kompasrichtingen aan, zelfs wanneer oceaanstromingen ze van hun koers afbrachten, en corrigeerden hun routes terwijl ze verder gingen. De studie vond plaats in de Indische Oceaan, en de schildpadden legden meer dan 1600 kilometer af in ongeveer een maand.
Lokale mensen in Australië en de rest van de Indische Oceaanregio weten al lang dat zeeschildpadden ongelooflijke migraties maken. Maar precies begrijpen hoe ze dat doen, is belangrijk voor natuurbescherming. Als schildpadden afhankelijk zijn van magnetische signalen, dan kunnen veranderingen in het magnetische milieu, of obstakels die hun waarneming verstoren, hun vermogen om voedselgebieden en neststranden te bereiken bedreigen. De studie levert het sterkste bewijs tot nu toe dat deze dieren navigeren door het magnetisch veld van de planeet in realtime te lezen, niet door kustlijnen te volgen of alleen geheugen te gebruiken.
